De Balkan als brandhaard

Over bloedwraak, de schoonheid van het Zuid-Slavische volk en minipistooltjes. Uw recensent las de reportages van Joseph Roth over de Balkan, en is enthousiast.

Vriendschap is het ware vaderland

Elke vriendschap met mij is verderfelijk, de briefwisseling tussen Joseph Roth en Stefan Zweig, bevat ontboezemingen van de schrijvers over hun talenten en twijfels. Daarnaast leer je het Europa aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog begrijpen. Uit eerste hand en in een scherpe stijl lees je over de opkomst van de nazi's, de ondergang van het oude Oostenrijk en het moeizame bestaan van voor de nazi's gevluchte kunstenaars.

Op athenaeum.nl vind je mijn bespreking van dit driehonderdste deel van de reeks privé-domein van De Arbeiderspers. Van harte aanbevolen!

Joseph Roth in Berlijn

Vanmiddag was ik in de Joseph Roth Diele aan de Potsdamer Straße, een café-restaurant met foto’s en boeken van deze geplaagde schrijver. Voor Roth was Heimatlosigkeit een Leitmotiv. Je hoeft Roth maar even aan het woord te laten, om zijn melancholische toon te horen:

Geboren bin ich in einem winzigen Nest in Wolhynien am 2. September 1894 im Zeichen der Jungfrau, zu der mein Vorname Joseph irgendeine vage Beziehung unterhält. Meine Mutter war eine Jüdin von kräftiger, erdnaher, slawischer Struktur, sie sang oft ukrainische Lieder, denn sie war sehr unglücklich (und die armen sind es die bei uns zu Hause singen, nicht die Glücklichen wie in westlichen Ländern).

Ook in de Joseph Roth Diele klonken treurige liedjes waarvan ik flarden opving (Die Zeit bleibt stehen…das verlorene Glück). Ik zat onder de klok in het midden van het café en schreef over Berlijn.

Meer over Roth:

Joseph Roth, De legende van de heilige drinker

Els Snick, Waar het me slecht gaat is mijn vaderland. Joseph Roth in Nederland en België

Boos en bezopen

Joseph Roth ging als nostalgicus van het teloorgegane Habsburgse rijk en als legendarische drinker de geschiedenis in. De schrijver van Radetzkymarsch en De legende van de heilige drinker behoort tot de meest gewaardeerde Duitstalige auteurs van de 20^e eeuw. Coetzee behoort tot zijn bewonderaars, Arnon Grunberg voelt zich vooral met de “hotelmens” Roth verwant, en Ernest van der Kwast schrijft in Mama Tandoori: “Ik las Job van Joseph Roth, en de tranen stroomden over mijn wangen”.  In Waar het me slecht gaat is mijn vaderland geeft vertaalster Els Snick een levendig portret van de schrijver die zich de dood indronk, en van de literaire wereld in de Lage Landen.

Mijn recensie lees je op athenaeum.nl.

Een literaire Leaving Las Vegas

De Oostenrijks-Hongaarse schrijver Joseph Roth (1894-1934) mag John Coetzee, Arnon Grunberg en Claudio Magris tot zijn bewonderaars rekenen. Zijn De legende van de heilige drinker verschijnt medio september opnieuw in een Nederlandse vertaling, met fraaie illustraties van Bert Dekker. Het boek is een toonbeeld van Roths trefzekere stijl en van zijn oog voor de noden van mensen die het allemaal niet meezit.

Lees meer over dit boek. Op athenaeum.nl vind je mijn bespreking.